ZESPÓŁ SZKOLNO - PRZEDSZKOLNY W JODŁOWNIKU
Historia Szkoły
      W 1984 roku nastąpiła kolejna reorganizacja systemu nadzoru szkolnego na poziomie podstawowym. Gminny dyrektor szkół przestał być kierownikiem szkoły macierzystej w Jodłowniku i przeszedł na stanowisko Inspektora Oświaty i Wychowania. Kierowanie szkołą powierzono Marii Piwowarczyk. To jej udziałem i staraniem było oddanie do użytku nowego skrzydła budynku. Od 1986 roku dyrektorem szkoły był Czesław Krzyżak. Prowadził ją do roku 2007. Za jego kadencji miała miejsce dalsza modernizacja i unowocześnianie budynków szkolnych. W latach 2007-2012 funkcję dyrektora Zespołu Szkół w Jodłowniku pełniła Bożena Czachurska, dzięki której szkoła wzbogaciła się m.in. w nowoczesne pomoce dydaktyczne, salę taneczną i siłownię. Obecnie dyrekorem szkoły jest pani mgr Joanna Pociecha.

Autorem tego artykułu  jest pan Stanisław Wrona, któremu serdecznie dziękujemy za pomoc i zaangażowanie w sprawy szkoły. Za współpracę administrator dziękuje również pani mgr Lidii Zoń.
     Z dniem 1 stycznia 1973 roku władze szkolne powołały do istnienia zbiorcze szkoły gminne. W taką właśnie szkołę przekształcono szkołę jodłownicką. Na stanowisko gminnego dyrektora szkół powołano dotychczasowego dyrektora szkoły Stanisława Wronę. Gminnemu dyrektorowi podlegało 9 szkół podstawowych i dwa przedszkola w gminie. Można więc powiedzieć, że szkoła w Jodłowniku stała się centrum oświaty gminnej.
    W połowie lat siedemdziesiątych sytuacja lokalowa znacznie się pogorszyła. Do przeprowadzania lekcji wykorzystywano nawet korytarze i jadalnię. Przygotowania do budowy nowego budynku szkolnego w Jodłowniku zostały zatrzymane przez Kuratorium Oświaty. Jedynym możliwym wyjściem była rozbudowa istniejącego budynku o nowe skrzydło na własnej parceli szkolnej, gdzie do tej pory były ogródki warzywne. W 1976 roku na teren przyszkolny sprowadzono pierwsze materiały budowlane, by w następnym przystąpić do budowy. Była to prawdziwa ,,droga przez mękę". Ciągły brak materiałów, fachowców, a nawet odpowiedniego nadzoru doprowadził do przewlekania się budowy. W październiku 1985 roku oddano do użytku drugi segment budynku połączony przewiązką z pierwszym.

     W 1950 roku, zgodnie z decyzją władz państwowych, nauczanie przekazano nauczycielom świeckim. Szkoła, wtedy już siedmioklasowa, borykała się z trudnościami lokalowymi. Problemu ciasnoty nie rozwiązało przekazanie na jej potrzeby dotychczasowej siedziby władz gminy z dwiema małymi salkami.
     W 1958 roku zapadła długo oczekiwana decyzja o budowie nowego budynku szkoły. Oddanie go do użytku w 1960 roku, a następnie zmodernizowanie (zastąpienie ogrzewania piecowego na centralne, wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej) znacząco poprawiło warunki pracy. Pozwoliło to na rozwój rozmaitych form kształcenia w systemie dziennym i wieczorowym, jak np. organizacja kursów dla dorosłych w zakresie szkoły podstawowej oraz szkoły rolniczej. Podniosła się jakość nauczania, czego efektem były wyróżnienia i nagrody w konkursach. W roku szkolnym 1966/1967 podniesiono stopień organizacyjny szkoły do ośmiu klas, a następnie szkoła otrzymała nowego patrona, Władysława Broniewskiego.

     Gdy rodziła się niepodległa Polska, do szkoły w Jodłowniku uczęszczało od 103 do 194 uczniów. Po reformie jędrzejewiczowskiej w 1932 roku jodłownicka szkoła została ustanowiona Szkołą Powszechną II stopnia z sześcioma klasami. Niedługo potem otrzymała imię św. Jana Kantego.W okresie międzywojennym szkoła w Jodłowniku działała niemal bez żadnej pomocy ze strony samorządu gminy i rodziców. Siostry dominikanki zapamiętano z dużej troski o dyscyplinę i porządek. Administracyjna i gospodarcza strona funkcjonowania szkoły pod ich kierunkiem była bez zarzutu, co wynika z protokołów powizytacyjnych.
                         Historia Szkoły

      Pierwsza wzmianka o szkole w Jodłowniku pochodzi z roku 1903. W tym roku miejscowy organista, Jan Płonka, zorganizował jednoklasową szkołę ludową. W roku 1904 szkołę zaczęły prowadzić siostry zakonne dominikanki. Nauka odbywała się początkowo w pomieszczeniach kościelnych, a od roku szkolnego 1910/1911 w murowanych budynkach klasztoru sióstr zakonnych.